Ανακοινωσεις

Ανακοίνωση της ΕΝΤΡΟΠΙΑΣ χημ/μηχ σχετικά με τις τελευταίες κινητοποιήσεις των διοικητικών υπαλλήλων του Ε.Μ.Π.

Εφτά μήνες μετά τις κινητοποιήσεις των δεκατεσσάρων εβδομάδων, στις αρχές της χρονιάς, οι διοικητικοί υπάλληλοι του Ε.Μ.Π. βρίσκονται ξανά στις επάλξεις, μιας και οι δεσμεύσεις από μεριάς του υπουργείου για διευθέτηση των επαναπροσλήψεών τους, αποδεικνύονται ψευδής. Και τι άλλο να περιμένει κανείς από μια κυβέρνηση, που στα πλαίσια των περίφημων μνημονιακών δεσμεύσεών της, επιλέγει να απολύσει 1600 υπαλλήλους των ιδρυμάτων σε μια κατεύθυνση περαιτέρω έντασης και της επίθεσης στην καρδιά την αναπαραγωγής της κοινωνίας, την εκπαίδευση.

Από την πρώτη κιόλας μέρα των κινητοποιήσεων το Σεπτέμβρη, εκφράσαμε την αμέριστη συμπαράστασή μας σε αυτές και κινηθήκαμε με κάθε τρόπο στην έμπρακτη στήριξη αυτού του αγώνα. Με απόλυτο σεβασμό στα αιτήματα  των εργαζομένων προσπαθήσαμε να τα συνδέσουμε με αυτά του φοιτητικού κινήματος γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η απομάκρυνση τους με μόνο κριτήριο την απαίτηση της τρόικας για απολύσεις θα ισοδυναμούσε με δραστική υποβάθμιση του επιπέδου σπουδών και της γενικότερης λειτουργίας του ιδρύματος.

Με διάθεση να αποτελέσουν αυτές οι κινητοποιήσεις το εφαλτήριο για ένα κύμα εκπαιδευτικών και ευρύτερα κοινωνικών αγώνων εκφράσαμε με κάθε τρόπο τη θέση για τη σημασία που θα είχε εκείνη την περίοδο το προχώρημα μιας διαδικασίας οικοδόμησης ενός πλατιού, μαζικού και μαχητικού πανεκπαιδευτικού μετώπου, σε συντονισμό και με τους κινητοποιούμενους καθηγητές και δασκάλους της περιόδου. Ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου, που θα έθετε το ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο και θα οδηγούσε, στη συνέχεια, σε ένα πανεκπαιδευτικό κίνημα για την ανατροπή των πολιτικών που πλήττουν την εκπαίδευση, από την πρωτοβάθμια ως την τριτοβάθμια. Αναγνώσαμε και προβάλαμε την ανάγκη συγκρότησης δομών, δράσεων και εκδηλώσεων που θα κοινωνικοποιούσαν το μήνυμα και τα αιτήματα του κινητοποιούμενου πολυτεχνείου και θα φρόντιζαν για τη συντονισμένη προβολή τους.

Δυστυχώς, δεν αποτιμούμε πως μια τέτοια διαδικασία, όπως περιγράφηκε πιο πάνω πραγματοποιήθηκε, με αποτέλεσμα να επιχειρείται μια υπερβατική, κατά τη γνώμη μας, σύνδεση των αγώνων φοιτητών-εργαζομένων, κάτι που οδήγησε σε αντιφατική εικόνα στο εσωτερικό των φοιτητικών αμφιθεάτρων, με σχολές να μην μπορούν να πραγματοποιήσουν συνελεύσεις για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ή ακόμα και να «ανοίγουν» υπό το παραπλανητικό εκβιασμό της απώλειας του εξαμήνου.

Εφτά μήνες μετά, και με κάθε διάθεση να στηριχθεί με όλους τους δυνατούς τρόπους, και από τους φοιτητές, ο αγώνας που δίνεται, βρεθήκαμε στην ανάγκη να εκφράσουμε την έκκλησή μας για την αποφυγή των ελλειμματικών και των προβλημάτων του προηγούμενου γύρου κινητοποιήσεων.

Αρχικά, η ξαφνική και χωρίς κάποιον συντονισμό με τα υπόλοιπα, αγωνιζόμενα κομμάτια του Ε.Μ.Π., απόφαση των διοικητικών για αποκλεισμό αυτού, δεν άφησε χρονικά περιθώρια εκ νέου ανάδειξης του προβλήματος και πολιτικής ζύμωσης, σχετικά με το δίκαιο αυτής της απόφασης.  Επιπλέον, η καλοκαιρινή περίοδος που διανύουμε διευκόλυνε είτε την εμφάνιση αντιδράσεων, είτε και την αδιαφορία απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα, καθιστώντας ακόμα πιο δύσκολη τη μεταφορά των εξελίξεων και γεγονότων στο μεγαλύτερο κομμάτι του πολυτεχνείου, τους φοιτητές. Θεωρούμε, λοιπόν, αναγκαίο, να υπάρξει, άμεσα, ένας κοινός σχεδιασμός, ώστε να μπορεί να είναι δυνατός, με πραγματικούς όρους διάρκειας ο συντονισμός και, άρα, η κινητοποίηση των συλλόγων, στο πλευρό των εργαζομένων.

Παρ’ όλα αυτά οι φοιτητικοί σύλλογοι δεν είναι ούτε μαξιλαράκι, ούτε μονάδες παραγωγής καταλήψεων. Δηλώνουμε ρητά ότι ένας «αγώνας για τον αγώνα» δεν έχει νόημα και καλούμε τους διοικητικούς του ΕΜΠ να ανασκεβάσουν και στο κομμάτι του σχεδιασμού, αλλά και στο κομμάτι του πολιτικού πλαισίου με το οποίο επιλέγουν να αγωνιστούν. Σε κάθε άλλη περίπτωση κάνουμε την εκτίμηση ότι τα αποτελέσματα των συνελεύσεων θα δείξουν με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο την ήδη υπαρκτή γενική αποδοκιμασία για τη στάση τους (προφανώς όχι μέσα από τα αγωνιστικά πλαίσια).

Σε ό,τι αφορά το πολιτικό πλαίσιο του αγώνα, είναι κομβικό να υπάρξει από μεριάς κινητοποιούμενων διοικητικών ξεκάθαρη καταδίκη και εναντίωση στους προς ψήφιση Πρότυπους Οργανισμούς και Εσωτερικούς Κανονισμούς των ιδρυμάτων. Ο ισχυρισμός του υπουργείου πως για την επαναπρόσληψη των διοικητικών απαιτείται η σύνταξη των Πρότυπων Οργανισμών, λοιδορεί τον αγώνα, την αξιοπρέπεια και την αποφασιστικότητα των εργαζόμενων, χρησιμοποιώντας τους ως το «μεσάζοντα» για την εφαρμογή των καταστροφικών τομών που προωθεί η κυβέρνηση στην εκπαίδευση. Η ψήφιση και εφαρμογή των εσωτερικών κανονισμών σημαίνει αυταρχικοποίηση της καθημερινότητας των φοιτητών, διαγραφές, εισαγωγή εργολάβων στη φύλαξη και τη καθαριότητα, ρευστοποίηση των πτυχίων με την εισαγωγή του μοντέλου των πιστωτικών μονάδων κ.α. Είναι, λοιπόν, σαφές πως απαιτείται η κοινή αγωνιστική τοποθέτηση όλων των μελών του ιδρύματος και όχι η «επένδυση» στην υπόσχεση Λοβέρδου ότι θα γίνουν οι επαναπροσλήψεις μέσω του νέου οργανογράμματος που θα οριστεί από τον εσωτερικό κανονισμό.

Πέρα, όμως, από την κοινή τοποθέτηση, εξίσου σημαντική είναι και η κοινή δράση. Από τη μεριά μας, προτείνουμε και θεωρούμε αναγκαίο να σταματήσει ο γενικός αποκλεισμός του campusκαι να υπάρχουν καθημερινά ανοιχτά αμφιθέατρα σε μια σειρά σχολών του ιδρύματος, όπου θα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις εργαζομένων-φοιτητών και γενικότερα θα δημιουργούν πεδία και χώρους κουβέντας για το σύνολο των μελών του ιδρύματος. Μόνο έτσι θα μπορέσει ένα μεγαλύτερο κομμάτι των φοιτητών να νιώσει κομμάτι αυτού του αγώνα και να κατανοήσει τη σημασία του, αλλιώς το μόνο πραγματικό αποτέλεσμα για τους φοιτητές θα είναι οι πρόωρες διακοπές και η ταλαιπωρία για τους επί πτυχίω συναδέλφους. Σημαντική είναι, επίσης, και η δημιουργία κοινών επιτροπών, οι οποίες θα βγάζουν ανακοινώσεις και θα καλούν σε συντονισμό και με άλλα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας (π.χ. καθαρίστριες, απολυμένους ΕΡΤ κτλ).

Εν κατακλείδι, πρέπει αυτή τη φορά να μπορέσουν να δημιουργηθούν οι συνθήκες, ώστε αυτός ο αγώνας να αφήσει ένα ξεκάθαρο στίγμα. Μακριά από μεσοβέζικες τοποθετήσεις, με ξεκάθαρη ανάληψη των ευθυνών από όλους και στήριξη των αποφάσεων, να ξεπεραστούν κάθε λογής ψευτοδιλλήματα, που το υπουργείο θέτει. Καμιά κινητοποίηση δεν έχει εξ’ αρχής στο πλευρό της το σύνολο της κοινωνίας. Πρέπει, όμως, να φιλοδοξεί να το εμπνεύσει. Η φιλοδοξία η δικιά μας δεν είναι η ανθρωποφαγία και το κρέμασμα ανθρώπων που απολύονται, για αυτό και εισηγούμαστε στους συναδέλφους μας τη συμμετοχή στον αγώνα έναντια στο νέο εκπαιδευτικό υπόδειγμα που φτιάχνεται για εμάς χωρίς εμάς. Στη μάχη όμως αυτή θα μπούμε κόντρα σε ΟΛΟΥΣ όσους ξεπουλάνε το πανεπιστήμιο. Η σύγχρονη ιστορία των κινημάτων έχει πολλά παραδείγματα συντεχνιακών αγώνων να αναδείξει. Ας μην είναι ο αγώνας για το δημόσιο, δωρεάν, δημοκρατικό πανεπιστήμιο ένας από αυτούς. Στις προκλήσεις της περιόδου η απάντηση μπορεί να είναι συλλογική και νικηφόρα και σε αυτή τη βάση καλούμε τους συμφοιτητές να σηκώσουν κεφάλι απέναντι σε όσους τους στερούν τα σύγχρονα δικαιώματά τους σε εκπαίδευση και εργασία.

_________________________________________________________

Ανακοίνωση της ΕΝΤΡΟΠΙΑΣ χημ/μηχ για την απεργία των διοικητικών, τη συνέλευση και την πτυχιακή εξεταστική.

Βρισκόμαστε αισίως στη 10η εβδομάδα των απεργιακών κινητοποιήσεων των εργαζομένων στο ίδρυμα και αυτές συνεχίζονται. Μετά από πιέσεις, τόσο από εξωτερικούς όσο και από εσωτερικούς παράγοντες, οι διοικητικοί υπάλληλοι του ΕΜΠ εξακολουθούν να δίνουν ένα δίκαιο αγώνα, και για τη δουλειά τους και για το δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο. Από τη μια η κήρυξη της απεργίας τους ως παράνομης, ήρθε ως συνέχεια της κυβερνητικής πολιτικής, που ακολουθείται το τελευταίο διάστημα, σχετικά με τις επιτάξεις, τις διώξεις συνδικαλιστών, την κήρυξη απεργιών ως παράνομες και καταχρηστικές, με σκοπό την τρομοκράτηση του λαϊκού κινήματος. Από την άλλη, οι εκβιασμοί για χαμένα εξάμηνα και εξεταστικές, η – ουσιαστικά – πρώτη προσπάθεια εφαρμογής του ν. Διαμαντοπούλου σε ό,τι αφορά τις διοικήσεις και οι πραξικοπηματικές αποφάσεις κοσμητόρων και πρύτανη για έναρξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας, δημιούργησαν έναν αρκετά πιεστικό κλοιό. Ούτε αυτός ήταν όμως ικανός να κάμψει την αποφασιστικότητα των απεργών! Αντίθετα, μάλιστα, συσπείρωσε και άλλα κομμάτια της ακαδημαϊκής κοινότητας, με τους φοιτητές του Ε.Μ.Π. να συμμετέχουν μαζικά στις Γενικές Συνελεύσεις των συλλόγων τους.

Σε αυτό το πλαίσιο πραγματοποιήθηκε και η Γενική Συνέλευση του δικού μας συλλόγου, με συμμετοχή αντίστοιχη των μαζικών κινητοποιήσεων των προηγούμενων χρόνων. Η απόφαση για στήριξη της απεργίας των διοικητικών και συμμετοχή στις εκδηλώσεις του τριημέρου του Πολυτεχνείου έδειξαν για μια ακόμα φορά το ότι ο φοιτητικός σύλλογος Χημικών Μηχανικών βρίσκεται στο δρόμο του αγώνα, κάθε φορά που αυτό καθίσταται κρίσιμο και αναγκαίο. Σε ό,τι αφορά τα αμιγώς φοιτητικά ζητήματα, πάρθηκε απόφαση για καμία σκέψη για συμπιεσμένη επαναληπτική εξεταστική την επόμενη εβδομάδα και πραγματοποίηση της εξεταστικής του Σεπτεμβρίου με τη μορφή δύο διπλών εξεταστικών, στη χειμερινή και εαρινή εξεταστική περίοδο, με εναλλάξ επαναληπτική εξέταση των μαθημάτων χειμερινού και εαρινού εξαμήνου, για πέντε εβδομάδες έκαστη.

Εδώ να σημειώσουμε κάτι για το κομμάτι που αφορά στην πτυχιακή εξεταστική. Το πρωί της Δευτέρας και πριν τη Γενική Συνέλευση, πραγματοποιήθηκε, μετά από πρωτοβουλία του σχήματός μας, Δ.Σ. το οποίο προέβλεπε τη διεξαγωγή πτυχιακής εξεταστικής μετά το τέλος της απεργίας. Η συγκεκριμένη πρόταση δεν υπογραφηκε από τις παρατάξεις της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, με την επιχειρηματολογία ότι η πτυχιακή εξεταστική είναι παράνομη. Μια επιχειρηματολογία που ασκείται από τη μεριά προέδρων και κοσμητόρων και καταρρίπτεται στην πράξη από τον ίδιο το σύλλογο, τις αποφάσεις και τις κινητοποιήσεις του τα προηγούμενα χρόνια. Από τη μεριά μας, θα καταθέσουμε ξανά ψήφισμα στη Γενική Συνέλευση της επόμενης εβδομάδας, αναμένοντας ότι ο φοιτητικός σύλλογος θα επικαιροποιήσει την πάγια στάση του, υπέρ της διεξαγωγής της πτυχιακής εξεταστικής.

Τέλος, σχετικά με όσα ακούστηκαν στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του συλλόγου. Για εμάς, οποιαδήποτε κίνηση που πραγματοποιείται εξ’ ονόματος του φοιτητικού συλλόγου και χωρίς να καλύπτεται από απόφαση αυτού (είτε μέσα από Γ.Σ., είτε μέσα από Δ.Σ.), λειτουργεί υπονομευτικά για τον ίδιο το σύλλογο και τις αποφάσεις του, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί πρωτοβουλία ΜΟΝΟ όσων επιλέγουν τη δράση τους έξω από το σύλλογο. Πόσο μάλιστα, όταν βρίσκεται σε εξέλιξη μια απεργία δέκα εβδομάδων στο ίδρυμα, με πολλούς αντιπάλους και μια μαζικότατη συνέλευση του συλλόγου. Καταδικάζοντας, λοιπόν, οποιαδήποτε υπονομευτική, προς το σύλλογο και την απεργία των διοικητικών του ιδρύματος, αυθαίρετη δράση, καλούμε τους φοιτητές της σχολής να κρατήσουν από τη χθεσινή ημέρα, το γεγονός της μαζικής και σε πολύ καλό κλίμα Γενικής Συνέλευσης και να συμμετάσχουν ακόμα πιο μαζικά, στη συνέλευση της Δευτέρας 18/11 και ώρα 13:00, στο ΑΜΦ.1.

Το τριήμερο του Πολυτεχνείου, βρίσκει φέτος, το χώρο της εκπαίδευσης στο δρόμο με τα αιτήματα για ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ να είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Όλοι μαζί, μέσα από μαζικές και συλλογικές διαδικασίες, μέσα από ένα ζωντανό κίνημα νεολαίας και στο πλευρό του ευρύτερου εργατικού και λαϊκού κινήματος να ανατρέψουμε τις πολιτικές που υπονομεύουν το μέλλον και τις ζωές μας!

_________________________________________________________________________________________________________

Ανακοίνωση-Καταγγελία ΕΑΑΚ για τα γεγονότα με τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στο Πολιτικό της Νομικής.

 

Την επόμενη ημέρα της δολοφονίας του αντιφασίστα-αγωνιστή Π.Φύσσα από σε διατεταγμένη υπηρεσία χρυσαυγίτη και της μεγαλειώδους πορείας στο Κερατσίνι στην οποία έγιναν εκατοντάδες προσαγωγές και συλλήψεις( μεταξύ των οποίων και ο αγωνιστής της ΕΑΑΚ Γ.Κ) οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες της ΕΑΑΚ άνοιξαν το ζήτημα της δολοφονίας και των συλλήψεων σε όλους τους Φοιτητικούς Συλλόγους πανελλαδικά. Πρακτική που είχε στόχο τόσο την πλατιά καταδίκη του νεο-ναζιστικού, εγκληματικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής, όσο και του κυβερνητικού αυταρχισμού με την ταυτόχρονη αλληλεγγύη και προστασία του αγωνιστή Γ.Κ. που κατηγορείαι άδικα, από τα Δ.Σ. των Φοιτητικών Συλλόγων. 

 

Από την πρώτη στιγμή αυτής της κίνησης συναντήσαμε την καθολική στήριξη σχεδόν όλων των πολιτικών δυνάμεων και των φοιτητών στο σύνολο των σχολών. Όλων εκτός από μίας. Της πολιτικής παράταξης του Σαμαρά, του Βορίδη, του Λαζαρίδη, της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Με τετρίπια και αναπαραγωγή της επαίσχυντης θεωρίας των δύο άκρων που άνοιξε το δρόμο για την δολοφονία του Π.Φύσσα, η ΔΑΠ είτε απέφευγε την υπογραφή των Δ.Σ. είτε  δεν εμφανιζόταν καν στις σχολές. Συνοδευτικά αυτής της στάσης, αλλά και αποκορύφωμα της ήταν η τοποθέτηση και η πρακτική της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του Πολιτικού Νομικής στην Αθήνα. Την απουσία της από το Δ.Σ. κατείγγειλε το σχήμα της ΡΑΣ-Πολιτικού και σχολίασε η αγωνίστρια Σ.Τ. σε ιντερνετικό γκρούπ της σχολής. Η απάντηση της ΔΑΠ σε αυτό ήταν να απειλήσει με »ανώνυμο» τηλέφωνο του υπευθύνου της την αγωνίστρια ότι θα διωχθεί με  μήνυση αλλά και με τοποθέτηση στοχοποίησης της από εδώ και πέρα και τα οποία ακολούθησαν ύβρεις και απειλές, καθώς και απειλές και στοχοποίηση άλλων αγωνιστών του συλλόγου που τοποθετήθηκαν ανοιχτά και εμφατικά εναντια στη σταση της ΔΑΠ.

 

Τέτοιου τύπου πρακτικές και τοποθετήσεις δεν μας εκπλήσουν. Γνωρίζουμε ότι η παράταξη του Σαμαρά πρωτοστάτησε στην υιοθέτηση όλης της αυταρχικής ρητορίας και πρακτικής της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, γνωρίζουμε ότι ήταν τα μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ που ήταν πρωτοστάτες στην συκοφάντηση κάθε λαϊκού και εργατικού αγώνα που ξεδιπλώθηκε από την έναρξη της μακράς μνημονιακής περιόδου. Ήταν αυτοί που στάθηκαν στο πλάι της κυβέρνησης τους όταν αποφασίστηκε η επίθεση στην εκπαίδευση, όταν το Σχέδιο Αθηνά απείλησε να κλείσει τις σχολές μας, όταν καταργήθηκε το πανεπιστημιακό Άσυλο, όταν η υποχρηματοδότηση και η απαξίωση της ανώτατης εκπαίδευσης μας πήρε πραγματικά το βιβλίο από το χέρι, είναι αυτοί που για να χρησιμοποιήσουμε  και τις φράσεις των μεντόρων τους είναι αυτή την στιγμή εκτός του δημοκρατικού τόξου του αγώνα στο εσωτερικό του Φοιτητικού Κινήματος. Σε κάθε περίπτωση για να το πούμε απλά δεν περιμέναμε τίποτα διαφορετικό από τους απογόνους των δολοφόνων του Τεμπονέρα, από τους απογόνους αυτών που πρώτοι έστησαν ομάδες κρούσης και τάγματα εφόδου, τις γνωστές ομάδες των »Ρέιντζερ» και των »Κενταύρων» της ΟΝΝΕΔ. Πολύ περισσότερο όμως τέτοιου τύπου επιθέσεις δεν μας πτοούν, δεν μας φοβίζουν, δεν θα μας κάνουν να υποχωρήσουμε. Η ΕΑΑΚ και οι αγωνιστές της ξέρουν και μπορούν να κονταίνουν όσους απειλούν αυτούς που αγωνίζονται, αυτούς που αντιστέκονται στην αντικοινωνική λαίλαπα Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Ξέρουν να αγωνίζονται και να αντιστέκονται μέσα από τις συνελεύσεις και τους Φοιτητικούς Συλλόγους απέναντι σε αυτούς που εγκλωβίζουν τη ζωή και το μέλλον μας στους δρόμους της ανεργίας και της μετανάστευσης. Η ΕΑΑΚ και τα σχήματα της πανελλαδικά δεν θα φοβηθούν, πολύ περισσότερο θα παλέψουν για να γίνει κτήμα των συλλόγων η πάλη ενάντια στον φασισμό της Χρυσής Αυγής, ο αγώνας ενάντια στον αυταρχισμό και την αντιλαϊκη πολιτική της Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, θα αγωνιστεί ώστε οι σύλλογοι να βρουν δρόμους συμπόρευσης και συνεύρεσης με τους αγωνιζόμενους κλάδους της εκπαίδευσης, αλλά και όλων των υπολοίπων κλάδων που επιμένουν να αγωνίζονται.

 

Καλούμε τους φοιτητές, κάθε πολιτική δύναμη που αγωνίζεται, κάθε φοιτητικό σύλλογο σε όλη τη χώρα να καταδικάσει, να απομονώσει και να καταγγείλει την πρακτική της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Καλούμε κάθε φοιτητη και φοιτήτρια να παλεψει ενάντια στην εξάπλωση φασιστικών και  ακροδεξιών ιδεών και πρακτικών μέσα και έξω απ’ τις σχολές. Τέλος καλούμε τους φοιτητές και τις φοιτήτριες του ελληνικού πανεπιστημίου να μαζικοποιήσουν τις συλλογικές διαδικασίες των συλλόγων τους, να συνεχίσουν να αντιστέκονται και να αγωνίζονται, να συμβάλουν στην οικοδόμηση πλατιού μετώπου της εκπαίδευσης, ενάντια στην διάλυση σχολείων και σχολών, να αγωνιστούν για την απαξίωση και διάλυση των Δημόσιων Αγαθών. Να δώσουν διέξοδο στην συλλογική απογοήτευση και κατάθλιψη που μας επιβάλουν, στην εξατομίκευση και την μοναξιά, την αντίσταση, τον αγώνα με την πίστη ότι αυτοί που παλεύουν έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

__________________________________________________________________________

Διαδικασία σχήματος!

Η ΕΝΤΡΟΠΙΑ χημ/μηχ θα πραγματοποιήσει διαδικασία σχήματος την Πέμπτη 5/9/13 και ώρα 14:00, στο στέκι της (έναντι ΑΜΦ. 2).

_________________________________________________________________________________________________________________________________________

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Ε.Α.Α.Κ. ΕΜΠ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ 1700 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΑΕΙ-ΤΕΙ

«Η Ελλάδα θα απογειωθεί το Σεπτέμβρη» υποσχόταν ο Αντώνης Σαμαράς λίγους μήνες πριν και ήδη, από τις πρώτες κιόλας μέρες του μήνα καταλάβαμε τι εννοούσε: απολύσεις τώρα 12.500 καθηγητών από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και 1500 εργαζόμενων ΙΔΑΧ (εργαζόμενοι με συμβάσεις Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου) από τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Φαίνεται είναι και αυτές οι απολύσεις κομμάτι από το περιβόητο «success story» της δικομματικής κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και της ΕΕ. Αυτό το σχέδιο, που πίσω από τα πλαστά νούμερα, τις τρομοκρατικές δηλώσεις, τα κούφια λόγια και τα ψέματα υπουργών και λοιπών διαπλεκόμενων ορίζουν τον εργασιακό μεσαίωνα στο σήμερα, την ανεργία και την εργασιακή περιπλάνηση, τη φτώχεια και εξαθλίωση για τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία. 

Οι καθηγητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, καλούνται ξανά να σκύψουν το κεφάλι στη βάρβαρη πολιτική της κυβέρνησης που προβλέπει 12.500 απολύσεις μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη και επιπλέον 12.500 απολύσεις μέχρι το τέλος του 2013. Η δικομματική κυβέρνηση ακολουθεί την τακτική της κατασκευής πλεοναζόντων εκπαιδευτικών μέσα από την αύξηση του ωραρίου, την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, το κλείσιμο – συγχώνευση σχολείων, την κατάργηση τεχνικών ειδικοτήτων και τις μετακινήσεις μαθητών σε άλλο σχολείο λόγω κατάργησης τμημάτων κατευθύνσεων. Βασικό της όπλο είναι η «αξιολόγηση» η οποία προβάλλεται ως δήθεν μέτρο εξυγίανσης και βελτίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης ενώ στην πραγματικότητα είναι εργαλείο διαμόρφωσης των νέων καταλόγων μετακινήσεων – διαθεσιμοτήτων – κινητικότητας και τελικά απολύσεων. 

Ακόμα πιο χυδαίες, είναι οι κινήσεις του Υπ. Παιδείας όσο αφορά τις απολύσεις εργαζόμενων ΙΔΑΧ, που ούτε λίγο ούτε πολύ πρότεινε για τις σχολές με εργαστήρια να λειτουργούν με 25 –το πολύ- ΙΔΑΧ ανά τμήμα! Προφανώς βέβαια ξέρουν ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί αφού οδηγεί de facto στο κλείσιμο δεκάδων-αν όχι όλων- των εργαστηρίων, ακόμα και ολόκληρων τμημάτων που έχουν προγράμματα σπουδών εξαρτημένα από την ερευνητική εργασία. Ακόμη πιο προκλητικές δε, ήταν οι δηλώσεις του ξεπουλημένου προέδρου της ομοσπονδίας των διοικητικών υπαλλήλων ΑΕΙ-ΤΕΙ κ. Βορτελίνου που ούτε λίγο ούτε πολύ, πρότεινε στο υπουργείο να απολύσει όσους είναι κάτοχοι διδακτορικών διπλωμάτων γιατί… «απασχολούνται σε αλλότριο αντικείμενο»!!!!

Καθηγητές και ΙΔΑΧ όμως δεν σκύβουν το κεφάλι! Οι καθηγητές, έχουν ήδη καλέσει παντού τοπικές συνελεύσεις για τις 4 και 5 Σεπτέμβρη που αναμένεται να παρθούν αποφάσεις για πολυήμερες και επαναλαμβανόμενες απεργίες. Ακόμα πιο δυναμική, είναι και η αντίδραση των εργαζομένων με συμβάσεις ΙΔΑΧ. Στις 1500 απολύσεις απάντησαν με άμεσες κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις, ενώ ήδη η ομοσπονδία διοικητικών υπαλλήλων πήρε απόφαση για απεργία διαρκείας μέχρι να παρθούν πίσω οι απολύσεις! Στο ΕΜΠ, όπου μέχρι τις 16 του Σεπτέμβρη αναμέναιται να απολυθούν 400 εργαζόμενοι ΙΔΑΧ, η απάντηση δώθηκε ήδη. Στην πιο μαζική και δυναμική συνέλευση που έχει πραγματοποιήσει ποτέ ο σύλλογος των ΙΔΑΧ, αποφασίστηκε με συντριπτική πλειοψηφία η απεργία των εργαζομένων και ο αποκλεισμός του Πολυτεχνείου από την Πέμπτη 5/9 μέχρι τις 16/9.

Σε αυτό τον αγώνα πρέπει να σταθούμε και μεις στο ύψος μας! Άλλωστε, καθηγητές και ΙΔΑΧ δεν είναι σώμα ξένο προς το φοιτητικό κίνημα. Είναι όλοι αυτοί που χωρίς αυτούς το ΕΜΠ δεν μπορεί να λειτουργήσει. Αυτοί που καθημερινά συναντάμε σε οποιαδήποτε δραστηριότητα μας στις σχολές, από τις Γραμματείες και τις Υπηρεσίες μέχρι το Θωμαίδειο και τα εργαστήρια των Τομέων. Είναι οι γονείς μας που απολύονται, είναι οι εργαζόμενοι που καθημερινά πασχίζουν στις σχολές-μέσα από πενιχρούς μισθούς- για να σπουδάζουμε εμείς με αξιοπρεπείς συνθήκες. Αλλά πολύ περισσότερο, αυτοί οι εργαζόμενοι και οι συνθήκες που τους επιβάλλονται ενσαρκώνουν το παρόν και το μέλλον μας. Αυτή είναι οι μοίρα των συναδέρφων από τις καθηγητικές σχολές, αυτή και η προοπτική όσων πασχίζουν με διπλώματα και αδιάκοπη εργασία για χρόνια, να εργαστούν στο πανεπιστήμιο για 700 ευρώ. Απόλυση αυτών σημαίνει επιδείνωση της φοιτητικής καθημερινότητας, κι άλλα βάρη στις πλάτες μας, σχολές που υπολειτουργούν και τμήματα κλειστά επ αόριστον. 

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση στέκεται έμπρακτα αλληλέγγυα στον αγώνα των καθηγητών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και των εργαζόμενων με συμβάσεις ΙΔΑΧ. Αυτό άλλωστε θα έπρεπε να κάνουμε όλοι! Γιατί είναι τώρα, περισσότερο από ποτέ, επιτακτική η ανάγκη οικοδόμησης ενός αγωνιστικού μετώπου όλων των χώρων της εκπαίδευσης και εν γένει του Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα για να βάλουμε επιτέλους φρένο και να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ακόμα και τώρα, σε περίοδο εξεταστικής που όλοι ξέρουμε πόσο πιεστικές είναι οι συνθήκες σε καλούμε να παλέψεις μαζί μας, στο πλευρό των εργαζόμενων-καθηγητών και ΙΔΑΧ! Ετσι και αλλιώς, όσο βαρύ και αν είναι το τίμημα μιας χαμένης εξεταστικής, σίγουρα η απώλεια του δικαιώματος στην εργασία και την αξιοπρεπή ζωή, μας βαραίνει πολύ περισσότερο!

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ:

  • Στην Πανπολυτεχνειακή Συνέλευση φοιτητών-εργαζομένων-καθηγητών την Παρασκευή 6/7, 13:00, στα κτήρια διοίκησης
  • Στις Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων που έχουν καλλεστεί
  • Από την Πέμπτη και κάθε μέρα, στην πύλη Ζωγράφου, για τον αποκλεισμό της Πολυτεχνούπολης και την περιφρούρηση της απεργίας των εργαζομένων

Ε.Α.Α.Κ. ΕΜΠ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s