Ανακοίνωση της ΕΝΤΡΟΠΙΑΣ χημ/μηχ σχετικά με τις τελευταίες κινητοποιήσεις των διοικητικών υπαλλήλων του Ε.Μ.Π.

Εφτά μήνες μετά τις κινητοποιήσεις των δεκατεσσάρων εβδομάδων, στις αρχές της χρονιάς, οι διοικητικοί υπάλληλοι του Ε.Μ.Π. βρίσκονται ξανά στις επάλξεις, μιας και οι δεσμεύσεις από μεριάς του υπουργείου για διευθέτηση των επαναπροσλήψεών τους, αποδεικνύονται ψευδής. Και τι άλλο να περιμένει κανείς από μια κυβέρνηση, που στα πλαίσια των περίφημων μνημονιακών δεσμεύσεών της, επιλέγει να απολύσει 1600 υπαλλήλους των ιδρυμάτων σε μια κατεύθυνση περαιτέρω έντασης και της επίθεσης στην καρδιά την αναπαραγωγής της κοινωνίας, την εκπαίδευση.

Από την πρώτη κιόλας μέρα των κινητοποιήσεων το Σεπτέμβρη, εκφράσαμε την αμέριστη συμπαράστασή μας σε αυτές και κινηθήκαμε με κάθε τρόπο στην έμπρακτη στήριξη αυτού του αγώνα. Με απόλυτο σεβασμό στα αιτήματα  των εργαζομένων προσπαθήσαμε να τα συνδέσουμε με αυτά του φοιτητικού κινήματος γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η απομάκρυνση τους με μόνο κριτήριο την απαίτηση της τρόικας για απολύσεις θα ισοδυναμούσε με δραστική υποβάθμιση του επιπέδου σπουδών και της γενικότερης λειτουργίας του ιδρύματος.

Με διάθεση να αποτελέσουν αυτές οι κινητοποιήσεις το εφαλτήριο για ένα κύμα εκπαιδευτικών και ευρύτερα κοινωνικών αγώνων εκφράσαμε με κάθε τρόπο τη θέση για τη σημασία που θα είχε εκείνη την περίοδο το προχώρημα μιας διαδικασίας οικοδόμησης ενός πλατιού, μαζικού και μαχητικού πανεκπαιδευτικού μετώπου, σε συντονισμό και με τους κινητοποιούμενους καθηγητές και δασκάλους της περιόδου. Ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου, που θα έθετε το ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο και θα οδηγούσε, στη συνέχεια, σε ένα πανεκπαιδευτικό κίνημα για την ανατροπή των πολιτικών που πλήττουν την εκπαίδευση, από την πρωτοβάθμια ως την τριτοβάθμια. Αναγνώσαμε και προβάλαμε την ανάγκη συγκρότησης δομών, δράσεων και εκδηλώσεων που θα κοινωνικοποιούσαν το μήνυμα και τα αιτήματα του κινητοποιούμενου πολυτεχνείου και θα φρόντιζαν για τη συντονισμένη προβολή τους.

Δυστυχώς, δεν αποτιμούμε πως μια τέτοια διαδικασία, όπως περιγράφηκε πιο πάνω πραγματοποιήθηκε, με αποτέλεσμα να επιχειρείται μια υπερβατική, κατά τη γνώμη μας, σύνδεση των αγώνων φοιτητών-εργαζομένων, κάτι που οδήγησε σε αντιφατική εικόνα στο εσωτερικό των φοιτητικών αμφιθεάτρων, με σχολές να μην μπορούν να πραγματοποιήσουν συνελεύσεις για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ή ακόμα και να «ανοίγουν» υπό το παραπλανητικό εκβιασμό της απώλειας του εξαμήνου.

Εφτά μήνες μετά, και με κάθε διάθεση να στηριχθεί με όλους τους δυνατούς τρόπους, και από τους φοιτητές, ο αγώνας που δίνεται, βρεθήκαμε στην ανάγκη να εκφράσουμε την έκκλησή μας για την αποφυγή των ελλειμματικών και των προβλημάτων του προηγούμενου γύρου κινητοποιήσεων.

Αρχικά, η ξαφνική και χωρίς κάποιον συντονισμό με τα υπόλοιπα, αγωνιζόμενα κομμάτια του Ε.Μ.Π., απόφαση των διοικητικών για αποκλεισμό αυτού, δεν άφησε χρονικά περιθώρια εκ νέου ανάδειξης του προβλήματος και πολιτικής ζύμωσης, σχετικά με το δίκαιο αυτής της απόφασης.  Επιπλέον, η καλοκαιρινή περίοδος που διανύουμε διευκόλυνε είτε την εμφάνιση αντιδράσεων, είτε και την αδιαφορία απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα, καθιστώντας ακόμα πιο δύσκολη τη μεταφορά των εξελίξεων και γεγονότων στο μεγαλύτερο κομμάτι του πολυτεχνείου, τους φοιτητές. Θεωρούμε, λοιπόν, αναγκαίο, να υπάρξει, άμεσα, ένας κοινός σχεδιασμός, ώστε να μπορεί να είναι δυνατός, με πραγματικούς όρους διάρκειας ο συντονισμός και, άρα, η κινητοποίηση των συλλόγων, στο πλευρό των εργαζομένων.

Παρ’ όλα αυτά οι φοιτητικοί σύλλογοι δεν είναι ούτε μαξιλαράκι, ούτε μονάδες παραγωγής καταλήψεων. Δηλώνουμε ρητά ότι ένας «αγώνας για τον αγώνα» δεν έχει νόημα και καλούμε τους διοικητικούς του ΕΜΠ να ανασκεβάσουν και στο κομμάτι του σχεδιασμού, αλλά και στο κομμάτι του πολιτικού πλαισίου με το οποίο επιλέγουν να αγωνιστούν. Σε κάθε άλλη περίπτωση κάνουμε την εκτίμηση ότι τα αποτελέσματα των συνελεύσεων θα δείξουν με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο την ήδη υπαρκτή γενική αποδοκιμασία για τη στάση τους (προφανώς όχι μέσα από τα αγωνιστικά πλαίσια).

Σε ό,τι αφορά το πολιτικό πλαίσιο του αγώνα, είναι κομβικό να υπάρξει από μεριάς κινητοποιούμενων διοικητικών ξεκάθαρη καταδίκη και εναντίωση στους προς ψήφιση Πρότυπους Οργανισμούς και Εσωτερικούς Κανονισμούς των ιδρυμάτων. Ο ισχυρισμός του υπουργείου πως για την επαναπρόσληψη των διοικητικών απαιτείται η σύνταξη των Πρότυπων Οργανισμών, λοιδορεί τον αγώνα, την αξιοπρέπεια και την αποφασιστικότητα των εργαζόμενων, χρησιμοποιώντας τους ως το «μεσάζοντα» για την εφαρμογή των καταστροφικών τομών που προωθεί η κυβέρνηση στην εκπαίδευση. Η ψήφιση και εφαρμογή των εσωτερικών κανονισμών σημαίνει αυταρχικοποίηση της καθημερινότητας των φοιτητών, διαγραφές, εισαγωγή εργολάβων στη φύλαξη και τη καθαριότητα, ρευστοποίηση των πτυχίων με την εισαγωγή του μοντέλου των πιστωτικών μονάδων κ.α. Είναι, λοιπόν, σαφές πως απαιτείται η κοινή αγωνιστική τοποθέτηση όλων των μελών του ιδρύματος και όχι η «επένδυση» στην υπόσχεση Λοβέρδου ότι θα γίνουν οι επαναπροσλήψεις μέσω του νέου οργανογράμματος που θα οριστεί από τον εσωτερικό κανονισμό.

Πέρα, όμως, από την κοινή τοποθέτηση, εξίσου σημαντική είναι και η κοινή δράση. Από τη μεριά μας, προτείνουμε και θεωρούμε αναγκαίο να σταματήσει ο γενικός αποκλεισμός του campusκαι να υπάρχουν καθημερινά ανοιχτά αμφιθέατρα σε μια σειρά σχολών του ιδρύματος, όπου θα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις εργαζομένων-φοιτητών και γενικότερα θα δημιουργούν πεδία και χώρους κουβέντας για το σύνολο των μελών του ιδρύματος. Μόνο έτσι θα μπορέσει ένα μεγαλύτερο κομμάτι των φοιτητών να νιώσει κομμάτι αυτού του αγώνα και να κατανοήσει τη σημασία του, αλλιώς το μόνο πραγματικό αποτέλεσμα για τους φοιτητές θα είναι οι πρόωρες διακοπές και η ταλαιπωρία για τους επί πτυχίω συναδέλφους. Σημαντική είναι, επίσης, και η δημιουργία κοινών επιτροπών, οι οποίες θα βγάζουν ανακοινώσεις και θα καλούν σε συντονισμό και με άλλα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας (π.χ. καθαρίστριες, απολυμένους ΕΡΤ κτλ).

Εν κατακλείδι, πρέπει αυτή τη φορά να μπορέσουν να δημιουργηθούν οι συνθήκες, ώστε αυτός ο αγώνας να αφήσει ένα ξεκάθαρο στίγμα. Μακριά από μεσοβέζικες τοποθετήσεις, με ξεκάθαρη ανάληψη των ευθυνών από όλους και στήριξη των αποφάσεων, να ξεπεραστούν κάθε λογής ψευτοδιλλήματα, που το υπουργείο θέτει. Καμιά κινητοποίηση δεν έχει εξ’ αρχής στο πλευρό της το σύνολο της κοινωνίας. Πρέπει, όμως, να φιλοδοξεί να το εμπνεύσει. Η φιλοδοξία η δικιά μας δεν είναι η ανθρωποφαγία και το κρέμασμα ανθρώπων που απολύονται, για αυτό και εισηγούμαστε στους συναδέλφους μας τη συμμετοχή στον αγώνα έναντια στο νέο εκπαιδευτικό υπόδειγμα που φτιάχνεται για εμάς χωρίς εμάς. Στη μάχη όμως αυτή θα μπούμε κόντρα σε ΟΛΟΥΣ όσους ξεπουλάνε το πανεπιστήμιο. Η σύγχρονη ιστορία των κινημάτων έχει πολλά παραδείγματα συντεχνιακών αγώνων να αναδείξει. Ας μην είναι ο αγώνας για το δημόσιο, δωρεάν, δημοκρατικό πανεπιστήμιο ένας από αυτούς. Στις προκλήσεις της περιόδου η απάντηση μπορεί να είναι συλλογική και νικηφόρα και σε αυτή τη βάση καλούμε τους συμφοιτητές να σηκώσουν κεφάλι απέναντι σε όσους τους στερούν τα σύγχρονα δικαιώματά τους σε εκπαίδευση και εργασία.

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ ΕΜΠ για τον ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ του ΕΜΠ

Μετά την προσπάθεια της κυβέρνησης για απόλυση 1400 διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ-ΤΕΙ, και την 3μηνη ηρωική απεργία των εργαζόμενων που οδήγησε στις υποσχέσεις του Υπουργείου Παιδείας για πάγωμα των απολύσεων, περνάμε στην δεύτερη και πλέον βασική φάση της επίθεσης στα Πανεπιστήμια, η οποία μεταφράζεται στην ψήφιση των νέων Οργανισμών των Ιδρυμάτων. Ουσιαστικά, ο Οργανισμός αποτελεί το «καταστατικό λειτουργίας» των ιδρυμάτων σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου Διαμαντοπούλου, που οι σημαντικότερες πτυχές του ακόμα δεν έχουν εφαρμοστεί λόγω της αντίστασης του φοιτητικού κινήματος.

Έτσι μετά την έκδοση του Πρότυπου Οργανισμού, πριν μερικούς μήνες, περάσαμε στην εξειδίκευση και κατάρτισή του ανά ίδρυμα. Σε αυτή την κατεύθυνση, εκδόθηκε πριν λίγες μέρες το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος του Οργανισμού του ΕΜΠ, ο οποίος αναμένεται να συζητηθεί από τη Σύγκλητο και να εγκριθεί από το Συμβούλιο Ιδρύματος το προσεχές διάστημα, μέχρι και τις 30/7 που έχει δώσει ως προθεσμία το υπουργείο. Με μια πρώτη ματιά είναι εμφανής η πρόθεση από τη Σύγκλητο να «ωραιοποιήσει» τον Οργανισμό, προτείνοντας μεσοβέζικες λύσεις για τα άμεσα ζητήματα που αφορούν τους φοιτητές (διαγραφές, πιστωτικές μονάδες), όπως τα έχει ανοίξει και το Υπουργείο, ενώ αποφεύγει να βάλει κάποια άλλα στοιχεία που αναφέρονται στον Πρότυπο Κανονισμό και είναι άκρως επιθετικά προς το φοιτητικό σώμα.

Από την πλευρά του φοιτητικού κινήματος, έχει δοθεί ξεκάθαρη απάντηση μέσα από τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των σχολών, ότι δεν πρόκειται να επιτραπεί να περάσει κανένας Οργανισμός και κανένας Εσωτερικός Κανονισμός. Και οι δύο αποτελούν τα μέσα που θα φέρουν την επισημοποίηση των διαγραφών στα ν+2, την διάλυση των πτυχίων και την εισαγωγή πιστωτικών μονάδων, τα δίδακτρα, την περαιτέρω υποχρηματοδότηση και επιχειρηματικοποίηση λειτουργιών του πανεπιστημίου (φοιτητική μέριμνα, έρευνα) και τα πειθαρχικά σε φοιτητές που αγωνίζονται. Ο συνδυασμός όλων των παραπάνω αναμένεται να κάνει αφόρητη την φοιτητική καθημερινότητα και να δυσχεράνει σε μεγάλο βαθμό την φοίτηση εντός των πανεπιστημίων, αλλά και την εργασιακή προοπτική.

Έχουμε να δώσουμε ξεκάθαρη απάντηση σε κυβέρνηση, υπουργείο, Πρυτάνεις και Συμβούλια Ιδρύματος ότι το φοιτητικό κίνημα, όπως κάνει χρόνια τώρα, δεν πρόκειται να επιτρέψει την υλοποίηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης εντός των πανεπιστημίων. Οι Σύγκλητοι και τα Συμβούλια Ιδρύματος, να είναι σίγουροι ότι απέναντι στην προσπάθεια που κάνουν να περάσουν κομμάτι-κομμάτι τον Οργανισμό, εκμεταλλευόμενοι την αγωνία των διοικητικών για επαναπρόσληψη και την αγωνία των μεγαλοετών φοιτητών να μην διαγραφούν, δεν πρόκειται να τσιμπήσουμε και θα μας βρουν απέναντί τους.

Όπως έδειξε η απεργία 14 εβδομάδων των διοικητικών και οι καταλήψεις των φοιτητών, η απάντηση στις κινήσεις της κυβέρνησης για την υλοποίηση της μεταρρύθμισης, έρχεται μόνο με ανυποχώρητους αγώνες και με την κοινή πάλη φοιτητών-εργαζομένων. Έτσι όλοι οι «καλοθελητές» να είναι σίγουροι ότι πάλι με αυτό τον τρόπο θα επιβάλλουμε ότι οι διοικητικοί θα επαναπροσληφθούν, ότι κανένας φοιτητής δεν θα διαγραφεί και παράλληλα ότι κανένας Οργανισμός δεν θα ψηφιστεί.

ΕΑΑΚ ΕΜΠ

«ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε.»-ΠΡΟΒΟΛΗ

ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε. (social media)

Οι δημιουργοί του Debtocracy και του Catastroika επιστρέφουν με ένα νέο ντοκιμαντέρ.

«Το ντοκιμαντέρ ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε φιλοδοξεί να εμπνευστεί και να εμπνεύσει τα αντιφασιστικά κινήματα όλης της Ευρώπης και ταυτόχρονα να συνεχίσει ένα από τα μεγαλύτερα πειράματα ανεξάρτητης δημοσιογραφίας. Για άλλη μια φορά, οι δημιουργοί του, απορρίπτουν κάθε χρηματοδότηση από κόμματα και εταιρείες και κυκλοφορούν το ντοκιμαντέρ ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς χρήσης και αναμετάδοσης. 

Οι δημιουργοί του φιλοδοξούν να διηγηθούν μικρές, άγνωστες ιστορίες από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του φασισμού και τις διασυνδέσεις του με τα οικονομικά συμφέροντα κάθε εποχής. Ταξιδεύουν από την Ιταλία του Μουσολίνι, στην Ελλάδα της κατοχής, του εμφυλίου και της δικτατορίας και από τη ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ στο σήμερα. Το νέο ντοκιμαντέρ θα συνεχίσει στα βήματα του Debtocracy και του Catastroika, όπου περιγράφησαν τα αίτια της κρίσης χρέους, οι επιπτώσεις του μνημονίου, η κατάλυση της δημοκρατίας και το ολοκληρωτικό ξεπούλημα της χώρας.», περιγράφουν ι ίδιοι.

Μετά τη μαζική παρουσία και ενδιαφέρον κόσμου τόσο του συλλόγου Χημικών Μηχανικών, όσο και άλλων συλλόγων του Ε.Μ.Π., αναμένουμε με ανυπομονησία την προβολή του «ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε.», την Τετάρτη 30 Απρίλη και ώρα 15:00, στο ΑΜΦ. 1, του κτ. Χημικών Μηχανικών, στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου. Μετά την προβολή θα ακολουθήσει παρουσίαση και συζήτηση με τον Λ. Βατικιώτη, επιστημονικό συνεργάτη και συνδημιουργό του ντοκυμαντέρ.

 

Ο χαμαιλέων… ΠΑΣΠ…

Η υποκρισία και κοροϊδία της ΠΑΣΠ, ξεπέρασε σήμερα κάθε όριο! Νομίζοντας, πως με την εισαγωγή της φράσης «αντιλαϊκά μέτρα» σε ένα Δ.Σ., θα αποποιηθεί τις ευθύνες, που της αναλογούν από τις «πλάτες» που βάζει σε κυβέρνηση και διοικήσεις, επιδίδεται σε «αριστερισμούς» χωρίς πολιτικό κόστος… Εμφανιζόμενοι προκλητικά, σε σειρά Δ.Σ., αλλά και συνελεύσεις του προηγούμενου διαστήματος, χρησιμοποιούν τη ρητορεία του θύτη που επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος… Μόνο που αυτή τη φορά θέλει να σωθεί από το παρελθόν…

Στα πλαίσια, λοιπόν, του «πολιτικού τσογλανισμού», κατέθεσε, σήμερα η ΠΑΣΠ, Δ.Σ. στο οποίο μιλούσε για την «κακιά κυβέρνηση που περνάει τα νομοσχέδια νύχτα»… Χωρίς καμιά ντροπή, προσπαθεί να πείσει, δε ξέρουμε ποιους, ότι τάσσεται ενάντια στην πολιτική που ασκεί ο πολιτικός της φορέας, το ΠΑΣΟΚ, και τολμά να εγκαλεί όσους δεν υπογράφουν το Δ.Σ., όταν μία μέρα πριν δεν είχε η ίδια υπογράψει αντίστοιχο, που κατατέθηκε για τη συμμετοχή του συλλόγου στην απεργία της 9ης Απρίλη(!)…

Κόντρα σε λογικές διαχείρισης και «πολιτικής σούπας», ξεμπροστιάζουμε όσους προσπαθούν να παίξουν μικροπολιτικά παιχνίδια στην πλάτη της νεολαίας! Απομονώνουμε όσους φέρουν τις πολιτικές της κυβέρνησης και της Ε.Ε. στις ζωές μας! Αγωνιζόμαστε με την υπόλοιπη κοινωνία για την ανατροπή των πολιτικών που υπονομεύουν το μέλλον μας!

ΠΟΛΥ-νομοσχέδιο… ΠΟΛΥ-διάλυσης…

Το νομοσχέδιο που ψηφίσθηκε την Κυριακή 30/3 στην βουλή αφορούσε ένα τεράστιο αριθμό ζητημάτων: ξεκινώντας από τη διάλυση του συστήματος υγείας, την κατάργηση του κατώτατου μισθού, τα συνηθισμένα δωράκια στους ιδιοκτήτες τραπεζών, την κατάργηση της ενιαίας τιμής βιβλίου και φτάνοντας στην εξομάλυνσης της παλαιωμένης αγοράς της Ελλάδας με την ευρωπαϊκή στο θέμα του νέου «φρέσκου» γάλακτος (πάνω απ όλα να είμαστε ανταγωνιστικοί)!

 

Αλλά πέρα από αυτά δεν άφησε για άλλη μία φορά αλώβητη την δημόσια και (περίπου) δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση:

 

  • Για τα επαγγέλματα του πολιτικού μηχανικού, του αγρονόμου-τοπογράφου και του αρχιτέκτονα ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΚΑΘΕ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΠΕΝΤΑΕΤΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΩΝ ΤΜΗΜΑΤΩΝ, ΤΕΙ ΚΑΙ ΤΡΙΕΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ (κολεγίων κτλ). Αυτό σημαίνει ότι για κάθε απόφοιτο πολυτεχνείου καταργείται στην πράξη η διεκδίκηση κατώτατου μισθού και οξύνεται ο ανταγωνισμός για καλύτερο (=φθηνότερο) εργαζόμενο μεταξύ των απόφοιτων διαφορετικών σχολών (για να μην αναφερθεί ότι πληρώνοντας δίδακτρα σε ένα κολέγιο, σε τρία χρονάκια, ανεξαρτήτως του προγράμματος σπουδών, είσαι το ίδιο με απόφοιτου ανώτατου ιδρύματος…).

 

  • Καταργούνται και οι τελευταίοι πόροι υπέρ ΤΣΜΕΔΕ για την ενίσχυση των Πολυτεχνικών Σχολών· και «προφανώς» στα 12 σημεία της συμφωνίας για τη δόση περιλαμβάνεται ρητή αναφορά ότι οι δημόσιες δαπάνες μένουν στα όρια του 2013. Για ένα ίδρυμα σαν το ΕΜΠ αυτό σημαίνει τέταρτη συνεχόμενη χρονιά ασφυκτικής υποχρηματοδότησης με αποτέλεσμα μεγαλύτερη υποβάθμιση των παροχών και συνέχιση της λειτουργίας του ιδρύματος στο minimum με όλα τα παραπάνω να «λύνονται», φυσικά, σε βάρος των φοιτητών (όπως κόψιμο συγγραμμάτων, ρομπών εργαστηρίων, εργαστηρίων ολόκληρων, εκπαιδευτικών εκδορομών, και φοιτητικών παροχών γενικότερα).

Τι κι αν την απαγόρευσαν…

…10.000 άνθρωποι πλημμύρισαν, την Τρίτη 01/04, τους δρόμους της Αθήνας σε μια μεγαλειώδη πορεία, ενάντια στην Ε.Ε. και με αφορμή τη συνεδρίαση του ECOFIN στη χώρα μας.

Για δεύτερη φορά, μέσα σε τρεις μήνες, η κυβέρνηση απαγόρευσε τη διεξαγωγή οποιασδήποτε κινητοποίησης, ενάντια στην Ε.Ε. και την πολιτική της, μετατρέποντας το κέντρο της Αθήνας σε πολιορκημένη περιοχή και δίνοντας εντολή στις δυνάμεις καταστολής να οργιάσουν, όσο το δυνατό περισσότερο, απέναντι στο πλήθος που διαδηλώνει.

Η προσπάθεια για επίδειξη δύναμης, όμως, της κυβέρνησης και των οργάνων της, στάθηκε πολύ μικρή απέναντι στην αποφασιστικότητα και τόλμη δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών που αψήφησαν τις «από άλλη εποχή» απαγορεύσεις και βρέθηκαν να διαδηλώνουν για τη ζωή και το μέλλον τους, που υπονομεύονται στην «αγκαλιά» της Ε.Ε…. Απέναντι στο ξύλο και τα χημικά των δυνάμεων καταστολής, απέναντι στις χουντικής εμπνεύσεως απαγορεύσεις, η απάντηση δόθηκε δυναμικά και ήταν πολύ απλή: όταν οι πολιτικές των κυβερνήσεων στρέφονται ενάντια στο λαό, τα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις του, ο λαός θα είναι εκεί να πάρει πίσω ό,τι του στερούν!

Την εποχή που η Ε.Ε. σφίγγει ακόμα περισσότερο τον κλοιό ελέγχου γύρω από τα κράτη-μέλη της, όταν η Ε.Ε. προσπαθεί να εγκαθιδρύσει τη δική της «δημοκρατία» στις χώρες που ελέγχει και, ταυτόχρονα, να εξάγει αυτή τη «δημοκρατία» και σε άλλες χώρες, όπως η Ουκρανία, οι λαοί προτάσσουν τη δική τους πραγματική και ουσιαστική δημοκρατία, διοργανώνοντας στην Ισπανία την «Πορεία για την Αξιοπρέπεια», σπάζοντας τα δεσμά που κρατούσαν διαιρεμένο το λαό στη Βοσνία, επιλέγοντας το δρόμο της σύγκρουσης στην Ελλάδα!

Όσο κι αν προσπαθούν να πείσουν το λαό, πως οι τοκογλύφοι του είναι εταίροι του, πως αυτοί που προσπαθούν να τον κρατήσουν υποταγμένο είναι αυτοί που θέλουν να τον βγάλουν από το τέλμα, πως η λύση θα δοθεί σε πολιτικά γραφεία που διαπραγματεύονται, κι όχι στο δρόμο, το λαϊκό κίνημα θα πλημμυρίζει, πάντα, τις όχθες που το περιορίζουν…